Strona startowa

Był ponadto absolwentem Instytutu Pedagogiki Specjalnej w Warszawie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach / kierunek – historia /.

Leszek Marciniec pracował w szkolnictwie i ZHP,  w Szpitalu Dziecięcym - Górka, oraz w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym w Broninie. Od wielu lat był aktywnym publicystą współpracującym z wieloma gazetami codziennymi, tygodnikami i miesięcznikami. Był on swoistym regionalnym pogotowiem historycznym.

Nie miał sobie równych w znajomości przeszłości Buska – Zdroju i Ponidzia. Bardzo często, jeśli ktoś potrzebował sprawdzonych informacji na temat jakiegoś wydarzenia osobiście się z nim kontaktował. Od lat, co kilka miesięcy do rąk czytelników trafiały kolejne wydawnictwa – książki, foldery, przewodniki, broszury wypełnione rzetelnymi i sprawdzonymi informacjami. Publikację te pełnią rolę podręczników wiedzy o regionie. Wszystko zaczęło się od cyklu „Więzi i korzenie”.

W pierwszym tomie autor pisze: „Od kilku lat zamieszczałem na łamach regionalnych gazet, życiorysy, lub przedstawiałem sylwetki ludzi, którzy byli związani z Ponidziem, a szczególnie z Buskiem i okolicami. Niestety żywot gazety, także innych czasopism trwa dzień, najwyżej tydzień. Po tym okresie gazeta wędruje do pieca lub na makulaturę. Wielu moich znajomych oraz czytelników takich gazet jak „Słowo Ludu”, Echo Dnia”, „Gazeta Kielecka”, „Polska Zbrojna”, „Buskie Źródła”, Gazeta Buska”, która zmieniła się w „Tygodnik Ponidzia”, sugerowało bym zebrał niektóre artykuły, zgrupował je w cykle tematyczne i wydał drukiem w całości. Taki zbiór może przetrwać kilka lat i być wykorzystany, przez starszych, – jako materiał do wspomnień i koleżeńskich dyskusji o „starych dobrych czasach”, a dla młodzieży, – jako uzupełnienie /wciąż brakującego podręcznika/ do nauki historii regionu. Realizując sugestie czytelników, przystąpiłem do opracowania zagadnienia” Więzi i korzenie” w celu wydania książki o takim właśnie tytule”.
Następne książki były wydawane już coraz częściej po kilka w ciągu roku. Każda z nich przedstawiała inny temat. Następne to: „Buski Słowik” ( o życiu Krystyny Jamroz), „Kurortu czar”, „80 lat buskiego liceum. Nauczyciele”, „Przewodnik po Busku-Zdroju i okolicy”, „Buska Starówka”.

Jedną z ostatnich pozycji wydaną w 2008 roku pod patronatem Towarzystwa Miłośników Buska-Zdroju jest książka” Cmentarz Parafialny w Busku-Zdroju”. Autor w niej napisał: „Buski cmentarz parafialny to jedno z ważniejszych miejsc wpisanych w historię miasta, uzdrowiska i najbliższej okolicy. Ma on ponad 150 lat, czyli jest prawie rówieśnikiem buskiego uzdrowiska. Spoczywają tu ludzie, którzy zapisali się chwalebnie w rozwój miasta, uzdrowiska i lecznictwa, szkolnictwa, nauki i kultury. O wielu z nich nic nie wiemy i tylko wtedy, gdy spacerujemy cmentarnymi alejkami czytając stare, czasem zatarte napisy wyryte w kamieniu, dowiadujemy się o tym, że kiedyś żyli, pracowali, walczyli o to byśmy dzisiaj mogli korzystać z ich pracy i dorobku”.

Leszek Marciniec przez całe swoje życie utożsamiał się ze Związkiem Harcerstwa Polskiego: gdzie pełnił następujące funkcję: drużynowy harcerski przy Liceum Pedagogicznym w Busku-Zdroju ( 1956-1960), drużynowy harcerski w Owczarach ( 1961-1962), komendant szczepu „Nieprzetartego Szlaku” na „Górce” ( 1966-1970), komendant Hufca Busko-Zdrój ( 1970-1982), drużynowy „Nieprzetartego Szlaku” w Broninie ( 1983-1990), przewodniczący Komisji Historycznej Hufca Busko-Zdrój od 1989 roku do dziś.

Za działalność społeczną na rzecz ZHP otrzymał następujące odznaczenia:
- MEDAL KOMISJI EDUKACJI NARODOWEJ
- Złoty „KRZYŻ ZA ZASŁUGI DLA ZHP”
- Krzyż „ZA ZASŁUGI DLA KIELECCZYZNY”
- Odznakę 90 – LECIA HARCERSTWA NA KIELECCZYŹNIE
- Odznakę 90 – LECIA HARCERSTWA NA ZIEMI BUSKIEJ

Harcmistrz Leszek Marciniec od 1956 roku do chwili obecnej był jednym z nielicznych instruktorów Hufca, który wychował wielu instruktorów Związku. To z jego inicjatywy i zaangażowaniu wybudowany został Dom Harcerza w Busku-Zdroju ( w 1973r.), którym możemy się teraz szczycić a przede wszystkim spotykać organizując w nim biwaki, zbiórki, narady, konferencje, zjazdy. Druh Leszek zawsze służył radą i pomocą młodszym instruktorom. Bywał bardzo często zapraszany na wieczornice, świecowiska, biwaki, rajdy i spotkania z zuchami, harcerzami i instruktorami, na których wygłaszał gawędy z dziejów harcerstwa. Był inicjatorem wielu imprez programowych ( m.in. rajd „Szlakiem Powstania Styczniowego” na Grochowiska lub też obchodów rocznicowych bitwy pod Broniną). Pełen inicjatywy i zaangażowania pomagał również poprzez propagowanie naszych imprez programowych w prasie lokalnej lub wydawanych przez niego pozycjach książkowych, broszurach, folderach lokalnych i historycznych. Ukazywał w nich sylwetki naszych obecnych i dawnych instruktorów oraz harcerzy pochodzących z terenu naszego Hufca. Jego największym opracowaniem harcerskim jest wydanie z roku 2005 pod tytułem „ Z Dziejów Harcerstwa na Ziemi Buskiej”. Dzięki tej pozycji obecne pokolenie może zapoznać się z historią Hufca począwszy od 1915 roku.

Tadeusz Ura
Więcej na stronie www.tmb.busko.net.pl