Strona startowa

To najstarszy obiekt na buskiej starówce. Korzenie klasztoru sięgają schyłku XII wieku, kiedy właściciel Buska, rycerz Dersław, sprowadził tu zakon premonstratensów reguły świętego Norberta (norbertanek), nadając mu miejscowe dobra. I właśnie z inicjatywy przełożonych klasztoru, proboszcza Hermana oraz przeoryszy Agnieszki, książę Leszek Czarny przyznał w 1287 roku osadzie Busko prawa miejskie.

Gdy po kasacji klasztoru (1819) Busko przestało być miastem duchownym, a stało się rządowym - dzierżawcą dóbr norbertanek został generał Feliks Rzewuski. To on przystosował budynek poklasztorny dla potrzeb kuracjuszy, dając początek uzdrowisku.

W klasztorze gościły koronowane głowy: "pierwsza kuracjuszka” królowa Jadwiga z mężem, królem Władysławem Jagiełłą (pod koniec XIV stulecia) i ostatni polski monarcha Stanisław August Poniatowski (1787).

Jak wyglądał ich pobyt, jakich zakupów dokonali i dlaczego... nie zawitała do norbertanek jedyna głowa państwa, która odwiedziła Busko w XX wieku - prezydent Aleksander Kwaśniewski, dowiemy się z nowej książki Leszka Marcińca. Budynek ma zresztą bogatą historię. Rezydowały tu również władze starostwa, policja, służba bezpieczeństwa, a na koniec sąd.

Naprawdę warto sięgnąć po to wydawnictwo. Skromna, licząca 40 stron książka - z licznymi fotografiami - jest cenną skarbnicą wiedzy i czyta się ją jednym tchem.
Historia zatoczyła koło. Promocję książki "Klasztor Norbertanek w Busku Zdroju” zorganizowano w miniony czwartek w pensjonacie o nazwie... Zamek Dersława. Na spotkanie przybyli także burmistrz Piotr Wąsowicz, proboszcz parafii Tadeusz Szlachta.

Padły wstępne deklaracje w sprawie przyszłości budynku. To ważne, ponieważ od siedmiu lat obiekt stoi pusty, zamknięty na kłódkę i coraz bardziej popada w ruinę.

- Klasztor norbertanek jest perłą buskiej historii. Dlatego powinien być wyremontowany i dostępny wszystkim mieszkańcom, kuracjuszom, turystom - apeluje Leszek Marciniec. Znany historyk, regionalista jest autorem licznych książek i publikacji dotyczących Buska.

Adam Ligiecki 

źródło: