Strona startowa

Ci, którzy wcześniej udali się do kościoła, ujrzeli jeszcze przysłaniającą cudowny obraz ozdobną zasuwę.

Tegoroczne spotkanie miało szerszy niż tylko krajowy wymiar. Było bowiem modlitwą w intencji wszystkich dzieci chorujących na cukrzycę. To w nawiązaniu do obchodzonego w listopadzie Światowego Dnia Cukrzycy, który przebiegać będzie pod hasłem: „Nie pozwólcie dzieciom umrzeć z powodu cukrzycy".

Jak podkreśla Andrzej Bauman prezes Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków (PSD) dzieci chorujące na cukrzycę to bardzo poważny problem.
Cukrzyca jest chorobą bardzo rozpowszechnioną. Na świecie choruje na nią ponad 120 mln ludzi, w tym 400 tys. dzieci. W Polsce każdego roku tylko wśród najmłodszych odnotowuje się 20 tys. nowych zachorowań. Lekarze alarmują o ciągłym dramatycznym wzroście zachorowań, a prognozy na nadchodzące lata przewidują jeszcze bardziej gwałtowny rozwój tej choroby.

Tracimy ludzi przez nieświadomość, brak edukacji. Edukacja jest priorytetem w leczeniu cukrzycy. Cukrzyca nie boli, ale robi spustoszenie w organizmie. Czasami człowiek 20-letni nawet nie wie, że ma cukrzycę, a ona powoduje później różne komplikacje. Ludzie młodzi powinni zwrócić uwagę na odżywianie.

Na krótko przed rozpoczęciem Mszy świętej do kaplicy wkroczyły poczty sztandarowe PSD, by w prezbiterium otoczyć ołtarz. Rozpoczyna się wspaniała ceremonia uroczystego odsłonięcia cudownego obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej, która zawsze wzrusza modlących się pielgrzymów. Przy dźwiękach fanfar, nagranych przez pauliński zespół intradzistów, powoli podnosi się srebrna zasłona.

Oto wszystkim stłoczonym w kaplicy ukazał się, czczony od przeszło sześciuset lat, obraz Jasnogórskiej Bogurodzicy.
Wizerunkowi Matki Bożej od początku pojawienia się na Jasnej Górze towarzyszy literacka historia, inaczej mówiąc legenda. Jest szczególny powód, by właśnie diabetykom, zrzeszonym w Polskim Stowarzyszenia Diabetyków ją przytoczyć. Wszak wiąże się z naszym patronem świętym Łukaszem.

Obraz znajdujący się obecnie na Jasnej Górze został namalowany przez świętego Łukasza Ewangelistę na desce stołu, przy którym modliła się i spożywała posiłki Najświętsza Rodzina. Święty Łukasz miał wykonać dwa obrazy Maryi, z których jeden dotarł do Italii i do dzisiaj jest czczony we Florencji, a drugi został przewieziony do z Jerozolimy do Konstantynopola przez cesarza Konstantyna i złożony w świątyni. Książę ruski Lew, służący w wojsku carskim, urzeczony pięknością obrazu chciał go przenieść na Ruś i umieścić w specjalnie na ten cel wzniesionej świątyni. Usilnym jego naleganiom ustąpił cesarz Konstantyn i podarował mu bezcenną relikwię. Obraz został przewieziony na Ruś i tu zasłynął cudami. Książę Lew przyozdobił go bogato złotem, szlachetnymi kamieniami i kosztownościami.

W czasie walki prowadzonych na Rusi przez Kazimierza Wielkiego, a następnie przez Ludwika Węgierskiego, obraz ukryto w zamku bełskim. Ludwik Węgierski powierzył zarząd Rusi Władysławowi, księciu opolskim, który po odnalezieniu obrazu w Bełzie postanowił przewieźć go na Śląsk. Książę szczególnie zaczął czcić obraz, kiedy za przyczyną Najświętszej Maryi Panny odniósł zwycięstwo nad wojskami litewskimi i tatarskimi.

Gdy zbliżał się koniec rządów księcia Władysława na Rusi, załadowano obraz na wóz i chciano go przewieźć w inne miejsce. Konie jednak nie mogły ruszyć z miejsca. Kazał więc książę zaprząc więcej koni, ale i to nie dało pożądanego rezultatu.
Wówczas Opolczyk ukląkł i złożył ślubowanie, że jeżeli przewiezie obraz na wybrane miejsce, to wybuduje tam kościół na cześć Boga Wszechmogącego, Maryi Panny i Wszystkich Świętych i umieści w nim obraz oraz ufunduje klasztor, którym osadzi zakonników Paulinów, odpowiednio ich uposażając. Gdy książę z otoczeniem wstał, konie bez trudu ruszyły.
Obraz przywieziono do Częstochowy i umieszczono w kościółku na wzgórzu, nazwanym później Jasną Górą. Książę, zgodnie ze ślubowaniem, wybudował klasztor i sprowadził do niego Paulinów, którym oddał w opiekę obraz. Obraz Maryi zasłynął i tu licznymi łaskami i cudami. Taką historię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej przekazał najstarszy rękopis, którego odpis z roku 1474 przechowywany jest w zbiorach archiwum na Jasnej Górze.
Natomiast badania źródeł historycznych wykazują, że prawdopodobnie cudowny obraz Matki Bożej został przywieziony na Jasną Górę 31 sierpnia, w środę po świętym Bartłomieju 1384 roku, podarowany Paulinom przez tegoż samego Władysława Opolczyka, który dwa lata wcześniej sprowadził ich do Częstochowy. Przed tym obrazem 8 czerwca 2007 roku zgromadzili się diabetycy ze sztandarami PSD z całego kraju na uroczystej Mszy świętej, odprawionej w intencji wszystkich członków PSD i chorych na cukrzycę w Polsce.
Boleść Matki Bożej, Maryi, tak bardzo jasno pokazuje nam, jak mamy "stawać pod krzyżem", to znaczy jak patrzeć na cierpienie, jak przyjmować cierpienie, by ono było dla nas wzrastaniem, a nie czymś, czego chcemy się pozbyć, i to za wszelką cenę... Jezusowi, więc oraz Jego i naszej Matce zawierzajmy wszystkie nasze sprawy radosne i trudne sprawy naszej Ojczyzny, naszych rodzin, nasze osobiste sprawy, ufając, że Bóg w swej hojności obdarzy nas potrzebnymi łaskami".
Mszy św. dla uczestników pielgrzymki przewodniczył ks. bp Jan Wątroba z Częstochowy. Na chórze zajął miejsce zespół śpiewaczy ”ECHO” z Buska-Zdroju, który brał czynny udział.
W homilii bp Jan Wątroba zaznaczył: „Oto nasze powołanie: powołanie do życia, powołanie do wiary, powołanie do miłości”. „To ostatnie jest bardzo trudne, ale to ono pozwala człowiekowi na zrealizowanie w pełni swego życia – tłumaczył ks. biskup - Ono często domaga się heroizmu, bohaterstwa, zaparcia się samego siebie, jakby ukrzyżowania siebie, swojej woli. Wymaga pokonywania ludzkiej słabości i ograniczeń, zmagania się z chorobą, zmagania się z tym, co ona niesie dla mnie i dla moich bliskich. Ale paradoksalnie, cierpienie, choroba jest po to, by wyzwalać miłość. Wiedzą o tym dobrze osoby bliskie ludziom chorym, pielęgnujący ich na co dzień, spieszący im ze skuteczną, serdeczną pomocą. Nigdy w życiu by nie odkryli, do czego zdolne jest ich serce, nigdy by pewnie nie mieli okazji przekonać się, jak wiele jest w ich sercu miłości, gdyby na ich drodze nie stanął człowiek chory, gdyby nie pochylali się nad nim każdego dnia” – zauważył kaznodzieja.

„Cieszę się, że mogę dzisiaj razem z wami tu, na Jasnej Górze Matce Bożej przedstawiać wasze niepokoje, cierpienie, problemy, ale też i tę wiarę waszą ogromną Jej pokazać, i miłość, z którą przybywacie, i to wszystko jej oddać, i do Niej razem z wami wołać: ‘Matko, pocieszaj! Matko, spraw byśmy nie osłabli, by nas ten nasz lęk nie wystraszył, byśmy mimo wszystko umieli pełnić nasze codzienne obowiązki, byśmy nie zatracili naszej ufności i radości!’ – powiedział na koniec słowa Bożego bp Jan Wątroba.

Po Mszy św. pielgrzymi uczestniczyli w Sali o. Kordeckiego w spotkaniu, poświęconemu problemom osób chorych na cukrzycę. Zespół śpiewaczy „ECHO” zajął swoje miejsce po środku Sali. Przed i w czasie spotkania zespół wykonał kilka pieśni:„Czarna Madonna”, „Psalm nadziei” oraz „Pieśń pożegnalną” i kilka piosenek regionalnych. Na twarzach chorych widać było uśmiech i zadowolenie, a brawa dały wyraz temu, że śpiew się podobał.
W przerwie słychać było wiele ciepłych i miłych komentarzy.
Pielgrzymkę pątnicy zakończyli drogą krzyżową na wałach jasnogórskich.

Ze śpiewem na ustach, zmęczeni i zadowoleni powrócili do swoich domów w późnych godzinach wieczornych.

Napisał:
Tadeusz Ura