Strona startowa

W sferze ducha dla katolików takim dniem staje się narodzenie Jezusa w sercu człowieka, a przypomnieniem tych wydarzeń jest czas Bożego Narodzenia. Chrystus, który narodził się w Betlejem, tzn. w „domu chleba” dla nas stał się Chlebem niebiańskim w drodze do domu Ojca.

            Jak przygotować się do tych wyjątkowych narodzin Boga – Miłości w ubogim żłobie mego serca? W jaki sposób nie zagubić istoty radosnych, nie smutnych Świąt Narodzenia Pańskiego? Niekiedy ludzie są nieszczęśliwi, bo zabraknie tej przysłowiowej dwunastej potrawy i świat się wali, gdy nie spełnimy życzeń i zachcianek rozpuszczonych maluchów…

            A Boskie Dziecię leży na sianie i czeka, aż przyjdziesz do Niego i powiesz Mu o wszystkim. Bóg czeka w drugim człowieku, tym, który jest najbliżej. Czeka na człowieka…

            Aby dobrze przygotować się duchowo do świąt, warto dobrze przeżyć Adwent, czyli czas radosnego oczekiwania, tęsknoty na przyjście Zbawiciela. Uczestnictwo w Roratach (Msza św. ku czci Matki Bożej – zazwyczaj wcześnie rano) wymaga trudu i poświęcenia swego cennego czasu, aby ożywić i umocnić swoją wiarę, a także zapobiec przedświątecznemu zabieganiu. Wprawdzie już od listopada w sklepach i hipermarketach błyszczą kolorowe światełka na zielonych drzewkach, słychać muzykę z kolędami i wszyscy kupują świąteczne akcesoria, a zapominają, że w parafii są rekolekcje właśnie dla nich. Rekolekcje to czas zastanowienia się nad sobą, swoim życiem, swoją przyszłością. To zatrzymanie się na chwilę, aby usłyszeć Słowo Boże z księgi Izajasza: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego.”

            Modlitwa osobista i więź z Chrystusem pozwala nam doświadczać Jego obecności również w chwilach, które wydaja się nam porażką, a nasz wysiłek zdaje się być bezużyteczny… Cicha rozmowa z Bogiem jest jedną z najsensowniejszych rzeczy w przestrzeni kosmosu dla ludzi wierzących, określających się zaszczytnym  mianem chrześcijan.

            I nie jest ważna ilość ślicznych paczuszek z zagranicy, szopeczek, prezencików. Obecność drugiego człowieka jest największym prezentem dla mnie. Dziecko pragnie obecności kochających się rodziców, zgody i miłości, a nie dodatkowych rzeczy, które i tak powiększą stosy rupieci. Gdzie tu miejsce dla Tego, który się narodził?

            Rodzinne święta mają w sobie urok, czar jedności serc, wzajemną życzliwość, dobre spojrzenie i przebaczenie. Ludziom wszystkich czasów potrzeba dziś chrześcijańskiego przebaczenia, które daje nadzieję i ufność, że mogę być dobrym człowiekiem, a nie wilkiem. Trzeba nam udzielać i przyjmować przebaczenie. Człowiek jednak będzie zdolny przebaczyć innym, jeśli najpierw nie pozwoli, by Bóg mu przebaczył, i nie uzna, że sam potrzebuje miłosierdzia. Będziemy gotowi odpuścić winy drugiemu tylko wówczas, gdy uświadomimy sobie, jak wielka wina została odpuszczona nam samym. Boże Dziecię niech napełnia nasze serca darem pokoju i przebaczenia, a wówczas doznamy radości i prawdziwego szczęścia.

            Przed wieczerzą wigilijną, kiedy dopełnimy zwyczaje religijne (przeczytamy fragm. Ewangelii rozdział 2 św. Łukasza), zaczniemy dzielić się opłatkiem – tym poświęconym chlebem, na znak pojednania, miłości i przyjaźni. Cieniutki opłatek w dłoni nikogo nasycić nie zdoła, a roznieca tylko głód za Tym, który z nieba przychodzi. Wigilia to uczta dla ludzkiego serca, głodnego miłości i Boga. Niech tej nocy przy każdym stole tyle Boga będzie, żeby żadne serce nie cierpiało z głodu.

            Puste miejsce przy stole nich wypełni obecność naszych przodków z nieba, niech przyjdą aniołowie w bieli i śpiewają z nami radosne Gloria. Oby nikogo z najbliższych nie zabrakło w ten piękny czas rodzinnych świąt. I jeszcze jedno: weźmy do rąk teksty polskich kolęd i pastorałek. Niech w tym czasie umilknie telewizor – nasz honorowy gość. Odkryjmy piękno wspólnego jednoczenia się przy śpiewie. Wszak muzyka łagodzi obyczaje. Na pewno nasi dziadkowie znają wiele cennych, może zapomnianych pastorałek czy kantyczek… Zechciejmy nauczyć nasze dzieci, wnuków, naszą młodzież tych cennych tekstów sławiących Noc Narodzenia Jezusowego. W tę grudniową noc, gdy pierwsza gwiazda zaświeci, a aniołowie w jej blasku śpiewają, niech nasze serca wystroją się w radość.

Przyjmijcie Kochani najserdeczniejsze życzenia:

Niech Nowonarodzony Jezus odnowi naszą wiarę i wzajemną miłość.

Niech otworzy Ciebie na entuzjazm nowego życia.

Niech umacnia Twoją wiarę, ufność w Bogu i nadzieję na lepsze jutro.

Niech wypełnia Twoje serce światłem i łaską oraz błogosławi obficie w Nowym Roku Wiary - Anno Domini 2013.

Napisała: s.Stefania Wioletta Maksymów CSS

Do życzeń dołączają się prowadzący stronę internetową pacanow.pl oraz Robert Gwóźdź. Niech te święta będą dla wszystkich zdrowe, szczęśliwe i pełne rodzinnego ciepła.

Robert Gwóźdź