Strona startowa

Zwłaszcza, że bezpośrednio po części artystycznej, młodzież, w ramach realizacji projektu "Wojna w pamięci naszych dziadków", odczytała wspomnienia z wojennych przeżyć swoich najbliższych: dziadków, babć, a nawet pradziadków. Opowieści o życiu w okupowanej Polsce, o dniu codziennym, o ich relacjach z Niemcami. Opowieści dzieci uzupełnili bezpośredni świadkowie tamtych dni. Mieszkańcy gminy, którzy niejednokrotnie jako dzieci, musieli zmierzyć się z wojenną rzeczywistością, a niemiecką szkołą, ale i z polskimi tajnymi kompletami, z wszechogarniającym strachem, ale i chęcią "zagrania okupantowi na nosie". O tym jak bardzo traumatyczne były to przeżycia świadczy fakt, że pamiętają je nawet całkiem małe wówczas dzieci. Nie tylko pamiętają, ale także snują o nich opowieści. Przekazują młodszym pokoleniom. I dobrze. Bo naród, który traci pamięć, traci życie , czy jak napisał Zbigniew Herbert: "Naród, który traci pamięć, traci sumienie". A więc wspominajmy "ten podły czas, porę burz". (mpm)