Strona startowa

Pierwsza premiera to powrót do Bogusława Schaeffera i ukłon w stronę scenicznego debiutu Teatru Ciut Frapującego, czyli spektaklu „Kwartet dla czterech aktorów” od którego zaczęła się przygoda zespołu ze sceną i bardzo dużymi wyzwaniami artystycznymi.

Intryga "Scenariusza dla trzech aktorów" da się streścić w jednym zdaniu: trzech mężczyzn spotyka się, by pracować nad przedstawieniem teatralnym. I to by było na tyle. "Mięsem" sztuki są nieporozumienia, spory i próba uzgodnienia wspólnego stanowiska pomiędzy trzema artystami. Każdy inaczej pojmuje sens sztuki. Zawiązują doraźne koalicje, zaciekle bronią swego stanowiska, kpią, wyszydzają, parodiują się wzajemnie. Rzecz jest niezwykle dynamiczna, w wielu miejscach spięcia wyładowują się w humorze, błazenadzie, ironii. Jednak w atrakcyjnym opakowaniu kryje się poważny ładunek intelektualny - refleksje na temat pojmowania teatru i w ogóle sztuki, jej społecznej roli i zadań stojących przed artystą.

Druga premiera to „Ciemno” według sztuki współczesnego autora Marka Rębacza. Spektakl opowiada o współczesnej polskiej prowincji, gdzie, na pierwszy rzut oka, wszystko jest stare, proste, gnuśne i nienowoczesne – niczym sprzed epoki Gierka. Wieś znajduje się na skraju lasu, zaś według proboszcza zamieszkują ją prości, ciemni ludzie. Jej nazwa jak ulał pasuje do mieszkańców. Przejeżdżający przez wieś Robert, chcąc ocalić życie gospodarskiego psa, rozbija swój nowy wóz. Chłopi ściągają uszkodzone auto na podwórko Jakubca. Właściciel rozbitego wozu, konsultuje się ze swoim prawnikiem. Ten radzi mu wyłudzić jak największą kasę od prostolinijnego chłopstwa. Podróżny podaje się zatem za policjanta. Jakubiec i jego bliscy chcą jak najszybciej pozbyć się „niewygodnego kłopotu” i nie zamierzają płacić. Jakubiec, po naradzie z proboszczem, postanawia potraktować nieznajomego „po naszemu”, zwłaszcza że, jak twierdzą cała wieś tkwi w tym po uszy. Zapada decyzja - Robert musi przenocować u Jakubca.

Zapowiada się zatem imponujący powrót Teatru Ciut Frapującego na deski Belwederu, a imponujący tym bardziej, że wraz z premierami ukaże się 80 stronicowy album ukazujący dorobek teatru, który określa się na Ponidziu mianem zjawiska lub fenomenu.

Źródło: www.psck.pl